نابروان نابروانه

اولین روزی که چشمت باز شد سکوت دلم خود به خود شکست ان روز خدا شاهد بود پیوند زندگیم بسته به دست توست تو با دستای کوچکت رنگ امید رو زنده کردی برا محبت افریدی وبه شوق دوباره زندگی کردن رو به ارمغان اوردی ومن سجاده ی برادری رو بر صفاو صمیمیت تو پهن کردم وامروز که ۱۹سال از زندگیم میگذرد هنوز احساس میکنم هیچ کسی اندازه تو نیست که به من نزدیک باشه من امروز دست هایم رو به سمت خدا میکنم واز او میخواهم تورو برایم نگه داره دوست دارم عزیز دلم

تقدیم به خواهر یه دونه خودم  سانی

هايي آدم ها به عمق درياست ، ولي پر کردنش با يک ليوان محبت کافيه . . .

خواستم توي قلبت خونه کنم ديدم زمينش خيلي گرونه ! ما که فقيريم ، توي چشات چادر ميزنيم . . .

انم و داني که جانم عاقبت از آن توست / پس نزن آتش به جانم چون که جانم جان توست گر زني آتش به جانم من بسوزم در رهت / پس از آن هر ذره خاکسترم خواهان توست . .

گر روزي مقدر شد که با اشکت وضو سازم / خدا داند که با چشمت هزاران قبله مي سازم . .